سیما سادات لاری سخنگوی وزارت بهداشت امروز یک شنبه در خصوص آخرین وضعیت ویروس کرونا در کشور گفت: از دیروز تا امروز ۹ آذر ۱۳۹۹ و بر اساس معیارهای قطعی تشخیصی، ۱۲ هزار و ۹۵۰ بیمار جدید مبتلا به کووید۱۹ در کشور شناسایی شد که یک هزار و ۷۹۵ نفر از آنها بستری شدند و مجموع بیماران کووید۱۹ در کشور به ۹۴۸ هزار و ۷۴۹ نفر رسید.
وی اظهار داشت: متاسفانه در طول ۲۴ ساعت گذشته، ۳۸۹ بیمار کووید۱۹ جان خود را از دست دادند و مجموع جان باختگان این بیماری به ۴۷ هزار و ۸۷۴ نفر رسید.
بیشتر بخوانید: شروع پیک جدید کرونا در ۵ استان + نمودار
***
خاتمی به جای تَکرار کردن از احزاب حمایت کند
رسول منتجب نیا فعال سیاسی اصلاح طلب با انتقاد از شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان به آرمان ملی گفت: «از ابتدايي که شوراي عالي سياستگذاري تاسيس شد، به آن انتقاداتي را وارد مي دانستم و آن را امري غيرقانوني اعلام کردم که موجب تضعيف احزاب و دموکراسي خواهد شد. از زمان تشکيل اين شورا انتقاداتي را در اين خصوص مطرح مي کردم و مي گفتم که اين اقدام صحيح نيست و بزرگان اصلاح طلب، بايد احزاب را تقويت کنند...
الان اکثريت دوستان ما به اين نتيجه رسيده اند که شوراي عالي سياستگذاري مقوله اي منطقي نبوده و جمعي بود که با انگيزه رفع اختلافات آن را به وجود آوردند. اگر به فرض فلسفه وجودي آن را بپذيريم، ضرورت آن مختص سال 94 بوده و حالا نيز بايد احزاب تقويت شوند. دبيران احزاب با زيرمجموعه خود به نتيجه برسند، سپس با شوراي هماهنگي تبادل نظر کنند و روي فردي اصلح توافق کنند تا به مردم معرفي شود.»
منتجب نیا از رهبری یک فرد در جریان اصلاح طلبی انتقاد کرد و گفت: «اگر اصلاح طلبان به سمت يک فرد يا چند نفر براي رهبري اين جريان بروند، اين موضوع با ماهيت اصلاح طلبي کاملا در تضاد است. اين موضوع با دموکراسي نيز متضاد بوده و رفته رفته فرد را به جاي حزب و فردمحوري به حزب محوري سوق مي دهد. از سال 92 اين موضوع را به صورت هاي مختلف عنوان کرده و گفته ام چند نفري از بزرگان اصلاح طلب ريش سفيدي، نظارت و رفع اختلاف و حمايت کنند اما کار را برعهده احزاب بگذارند و به جاي احزاب تصميم نگيرند.
در شرايطي زماني که يکي از بزرگان جريان اصلاحات پيامي به مردم مي دادند، مردم پيام آنان را دريافت مي کردند و مطابق آن راي مي دادند. اين موضوع به صورت شخصي انجام مي شده و بعضا عده اي تصور مي کردند که آن شخصيت عصاره اصلاح طلبي است. اکنون شرايط جامعه متفاوت شده است. الان اگر هم شخصيت هاي بزرگ اصلاح طلب بگويند که مردم ما تکرار مي کنيم و شما نيز راي بدهيد، مردم به اين توجه مي کنند که چه شخصيتي مي تواند مشکلات آنان را حل کند...
بر همين اساس توصيه مي کنم، به جاي اينکه شخصيت هاي مطرح اصلاحات خود ورود کنند و به جاي احزاب تصميم بگيرند، موضوع را معکوس کنند. شخصيت ها کار را بر عهده احزاب بگذارند و از احزاب حمايت کنند تا به سمت نظام حزبي حرکت کنيم و روز به روز از فردمحوري فاصله بيشتري داشته باشيم.»
***
رقابت احتمالی سعید محمد و قالیباف در اردوگاه اصولگرایان
اعتماد نوشت: «نام سعيد محمد اما درحالي مطرح شده كه محمدباقر قاليباف نيز ظاهرا فعاليت هاي انتخاباتي خود را افزايش داده است. آن هم با وجود اينكه حالا چندماهي است در جايگاه رياست مجلس ايستاده و ساكن «بهارستان» است اما همچنان نيم نگاهي به «پاستور» دارد. چه آنكه برخي نزديكان او بر اين باورند كه سوابق قاليباف بيشتر در حوزه اجرايي كارايي دارد و او بيش از «بهارستان» قادر به نقش آفريني در «پاستور» است...
هرچند او همچنان مشتاق رسيدن به رياست جمهوري است اما اين امكان وجود دارد كه اصولگرايان درباره چهره ديگري به اجماع برسند و اين گزينه، مي تواند سيعد محمد باشد. چنانكه پيگيري هاي خبرنگار ما نشان مي دهد كه سعيد محمد اكنون به عنوان گزينه اي جدي روي ميز بحث و بررسي احزاب اصولگراست. آن گونه كه منابع مختلف گفته اند، چند وقتي است كه فرمانده قرارگاه سازندگي خاتم الانبياء(ص) در حال مذاكره با چهره ها و تشكل هاي اصولگراست تا بتواند براي انتخابات سال آينده حمايت آنان را جلب كند...
البته ممكن است اين رقابت به آخرين لحظات نكشد و باتوجه به جدي شدن مذاكرات اصولگرايان پشت درهاي بسته، پيش از روز سرنوشت و شب انتخابات، يكي از اين دو به نفع ديگري كنار بكشد و البته در اين صورت احتمالا ديگر نوبت كناره گيري قاليباف به نفع رقيب اصولگرا نيست و ازقضا شايد سعيد محمد كه ازقضا پيش تر از تمايلش براي شهرداري تهران نيز گفته بوديم، گزينه مناسبي براي كناره گيري به نفع كانديداي اصلي اصولگرايان براي رياست جمهوري باشد؛ چراكه اصولگرايان از مدت ها پيش با جديت در حال برنامه ريزي براي تصاحب كرسي هاي شوراي شهر تهران نيز هستند و اين يعني گزينه اي كه به نفع اجماع جناح راست در انتخابات اصلي و تصاحب «پاستور» فداكاري كند، مي تواند بلافاصله براي سكانداري شهرداري پايتخت، راهي «بهشت» شود.»
***
انتقاد کیهان از رخنه امنیتی در کشور
کیهان درباره ترور شهید فخری زاده نوشت: «رخنه امنیتی در حریم جمهوری اسلامی چیزی نیست که در یک نظام مقتدر برخوردار از هزاران نیروی مجرب قابل پذیرش باشد. رخنه اطلاعاتی و رخنه عملیاتی در ایران و استفاده از نیروهایی در این کشور موضوع ساده ای نیست و این قلم بدون آنکه منکر زحمات نیروهای خدوم اطلاعاتی کشور شود و بدون آنکه بخواهد امکان رخنه را به طور کلی غیرممکن جلوه دهد، وضع کنونی که سبب از دست رفتن سرمایه های بسیار بزرگی شده است را غیرقابل توجیه می داند... کما اینکه حوادثی که در سال های اخیر در مورد برخی مراکز حساس امنیتی کشور افتاد هم بسیار حائز اهمیت است و گذشت زمان نمی تواند بسیاری از این خسارت ها را جبران کند. بنابراین به هیچ وجه نمی توان از قصورهایی که در بحث نفوذ اتفاق افتاده است، چشم پوشید.
در اینجا با توجه به حجم خسارتی که از شهادت سردار شهید فخری زاده به جمهوری اسلامی خورده است، می توانیم بگوییم پاسخی که ما در ماجرای شهادت سردار شهید حاج قاسم سلیمانی به دشمن داده ایم، «بازدارنده» نبوده است کما اینکه رهبر معظم انقلاب اسلامی حمله موشکی ایران به عین الاسد را در حد یک سیلی و نه پاسخی درخور فاجعه ای که اتفاق افتاده بود، دانستند و چندین نوبت بر قطعی بودن انتقام ایران از آمریکا تأکید کردند. اگر واکنش ما به ماجرای ترور شهید سلیمانی بازدارنده بود، نباید سردار فخری زاده به شهادت می رسید. بنابراین در این زمینه باید به تأملی دوباره بنشینیم و به واکنشی بیندیشیم که واقعاً بازدارنده باشد...
نکته بسیار مهم در اینجا واکنش ایران است که حتماً باید «بازدارنده» باشد؛ یعنی از درجه ای از قاطعیت و هوشمندی برخوردار باشد که مطلقاً اجازه تکرار حوادثی حتی بسیار کوچک از سوی دشمن را در محیط امنیتی ایران ندهد... ما در مواجهه با اسرائیل چند نوبت اعلام کرده ایم اگر اسرائیل دست از پا خطا کند حیفا را می زنیم. الان با فرض اثبات نقش رژیم صهیونیستی در این شهادت عظیم، می توانیم این تهدید را عملیاتی کنیم اما نه به این معنا که به عملیاتی در اندازه اقدام موشکی که علیه پایگاه نظامی عین الاسد داشتیم، بسنده کنیم و نه با ملاحظات آن عملیات، بلکه به این معنا که به طور واقعی شهر مهم بندری حیفا را آنچنان مورد حمله قرار دهیم که علاوه بر انهدام تاسیسات با تلفات سنگین انسانی نیز توأم باشد تا بازدارندگی ما به «نقطه اطمینان» برسد. اقدام واکنشی ایران اگر هوشمند و دقیق اجرا شود، قطعاً به بازدارندگی می رسد چرا که آمریکا و رژیم اسرائیل و عوامل آن به هیچ وجه آمادگی شرکت در یک جنگ و مواجهه نظامی را ندارند و این به معنای واقعی کلمه بر پرونده جنگ و ترور در منطقه ما نقطه پایان می گذارد.»
***
کارگزاران همچنان در فکر حمایت از لاریجانی
علی محمد نمازی، عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران و نماینده مجلس ششم درباره ویژگی های نامزد مطلوب اصلاح طلبان به شرق گفت: «این دوره کاندیداها باید سه ویژگی داشته باشند. آگاه به مسائل کشور باشند و از مشکلات کشور به خوبی سردر بیاورند. مثلا آقای روحانی این طور نبود. دوم اینکه شجاع باشد. یعنی اهل خطرکردن باشد و بتواند راهکارهای گره گشایی را پیدا کند. برنامه هایی را تدوین کند و به مجلس ارائه دهد. همچنین باید جهان بینی خوبی در زمینه مناسبات کشورهای مختلف و مواردی که بر مجامع بین المللی حاکم است، داشته باشد. یکی دیگر از موارد این است که رئیس جمهور باید بتواند مجلسی که تشکیل شده است را با خود همراه کند، این مجلس تخصص لازم را ندارد. رئیس جمهور بعدی باید یک اتاق فکر تشکیل دهد و مکمل کار خود باشد. همچنین در بحث انتخابات باید بتواند از حقوق شهروندان به خوبی دفاع کند.
نمازی درباره احتمال حمایت کارگزاران از لاریجانی گفت: «در حال حاضر احتمالش صفر است. خانواده لاریجانی نسبت به سه سال پیش تغییر بسیاری کرده است. علی لاریجانی باهوش و سیاست مدار است. زمانی که رئیس صدا و سیما و وزیر ارشاد بود، سابقه خوبی نداشت و در مقابل اصلاح طلبان بود. البته اکنون حزب کارگزاران اگر مجبور باشد از علی لاریجانی حمایت می کند، به این دلایل و به دلیل طرفدارنداشتن، استفاده از کاندیدای استیجاری بسیار قوی است اما نمی توان به سادگی به طرف کاندیدایی به غیر از کاندیدای اصلاح طلب رفت...
لاریجانی فعلی، نشان داده است که با اصلاح طلبان بهتر کار می کند. مثلا مصوب کردن برجام و تلاش برای تثبیت لایحه اما لاریجانی از روحانی بسیار زرنگ تر است و هم وقت و انرژی بیشتری دارد و هم جوان تر است، از نظر خانوادگی هم در حوزه اداره کشور قوی تر بوده و هم خطرپذیرتر از روحانی است .»
***
ظریف از کدام نامزد انتخابات حمایت می کند؟
محمدجواد ظریف گفتگوی مفصلی با انتخاب داشته است. آنچه از این گفتگو برمی آید این است که ظریف نیز همانند عمده مسئولین این کشور هیچ اشکالی در کارنامه خویش نمی بیند و هیچ انتقادی را وارد نمی داند. مثلا در این گفتگو ابتدا عدم اجرای تعهدات توسط آمریکا را به ترامپ نسبت می دهد و و قتی با این پرسش مواجه می شود که اوباما هم چندان به تعهدات آمریکا در برجام متعهد نبود پاسخ عجیبی می دهد: «بله! همین طور است. اما باید توجه داشت که دولت آمریکا یک قدرتی در جهان خارج دارد و یک توافق بین المللی، قدرت این کشور را جابجا نمی کند... آمریکای آقای اوباما هم براساس برجام محدود شده بود.
بعد از اینکه ترامپ از برجام بیرون رفت، شما دیدید که دولت آمریکا چه کار می تواند بکند. این کارها را آقای اوباما نکرد. این است که نشان دهنده ی موفقیت برجام است. باید توجه داشته باشیم آمریکا از گذشته تا امروز همین ماهیت را داشت؛ یعنی همین زور را داشت. اما مهم این بود که ما این زور را نمی پذیرفتیم. در زمان اقای اوباما هم ما چند نامه برای خانم موگرینی نوشتیم و عدم اجرای تعهدات توسط دولت اقای اوباما را مستند کردیم.
ما که ماهیت آمریکا را تغییر نداده ایم. اما خداوکیلی شما خودتان الان مقایسه کنید؛ آیا دوران اوباما بهتر بود یا دوران ترامپ؟ آیا در دوران اوباما قبل از برجام فشار بیشتری بر تهران وارد می کرد یا بعد از برجام؟ آیا اگر برجام نبود ترامپ همین مقدار و سطح از فشار را می توانست وارد کند یا بیشتر؟ این ها مسائلی هستند که باید مورد مقایسه قرار گیرد. نه این که مقایسه کنیم و بگوییم چرا آمریکا رفتاری را انجام داده که فلان کشور آفریقایی در پیش نگرفته؛ این کاملا اشتباه است؛ دلیل این امر نیز این است که آمریکا بر بازارهای مالی و پولی جهانی احاطه دارد و سیستم بانکی جهان متکی به آمریکا است.»
بیشتر بخوانید:
ظریف: سردار سلیمانی همیشه در مقابل درد و دل هایم می گفت باید تحمل کنی/ قصدی برای کاندیداتوری در ۱۴۰۰ ندارم/ به امضای جان کری یا قسم اوباما اعتماد نکردیم
اما نکته دیگری در این گفتگو به چشم می آید و آن لحن ظریف درباره مسائل سیاست داخلی است. مثلا در جایی تلاش خود برای بهبود معیشت مردم و دستاوردهای اقتصادی برجام را یادآوری می کند و می گوید: «تلاشی که من از روز اول کردم این بوده است که وزارت خارجه کمک معیشت مردم باشد نه مخل آن. این تلاش را همه ی ما انجام دادیم، حداقل همکاران من در وزارت خارجه و دولت تمام توان شان روی این نکته بوده است. البته تاحدودی در این امر نیز موفق بوده ایم و نمود اصلی آن را می توان در رشد اقتصادی کشور در سال های بعد از برجام مورد ارزیابی قرار داد. مثلا تورم بعد از برجام را نگاه کنید.»
آنچه احتمال نقش آفرینی ظریف در سیاست داخلی را بیشتر می کند حضور فعال در انتخابات سال آینده است. ظریف در این گفتگو مجددا و با تاکید می گوید که خودش قصدی برای نامزدی در انتخابات ندارد اما در برابر این پرسش که آیا از کسی حمایت می کند گفته است: «اجازه دهید تا زمانش برسد، البته این را به محکمی اینکه خودم به عنوان کاندیدا حضور پیدا نمی کنم، رد نمی کنم، ولی باید صبر کنیم. اصولا اعتقاد دارم که وزارت خارجه نباید وارد این حوزه شود... اگر بخواهد آن اتفاق بیافتد، باید یا مرخصی بگیرم یا استعفا دهم. احتمالا در روزهای آخر کاری دولت نمی توانم استعفا بدهم، در نتیجه احتمالا باید مرخصی بگیریم. حالا اجازه بدهید تا آن زمان فکر کنیم.»
اگر به همه اینها حمله ظریف به جناح مقابل سیاسی در این گفتگو را اضافه کنیم تا به خوبی متوجه می شویم احتمال حضور فعال ظریف در سیاست داخلی و ائتلاف با یکی از نامزدهای ریاست جمهوری بیش از گذشته شده است. باید منتظر بمانیم و ببینیم این ائتلاف چه زمانی رنگ واقعیت به خود می گیرد.
***
واقعیت دادگاه های علنی
شرق نوشت: «اصل بر علنی بودن محاکم است؛ مگر بنا بر آنچه در اصل ۱۶۵ قانون اساسی آمده است... در برخی محاکم هم علنی بودن جزء لاینفک دادگاه است؛ مانند دادگاه مجرمان سیاسی که با حضور هیئت منصفه تشکیل می شود. در سه دادگاه جرائم سیاسی که بالاخره بعد از چهار دهه با دستور مستقیم رئیس قوه قضائیه برپا شدند و قرار بود مثالی برای اجرای قانون جرم سیاسی باشند نیز خبری از علنی بودن دادگاه نشد. هر سه محکمه در سکوت خبری برپا شدند و فقط سخنگوی هیئت منصفه بیانیه کوتاهی از روند دادگاه را که تقریبا اطلاعاتی خاص از جزئیات دادگاه با خود نداشت، قرائت کرد...
چگونه دادگاه بدون حضور خبرنگاران می تواند علنی باشد؟ اینکه سخنگوی هیئت منصفه صحبتی کوتاه در رابطه با برگزاری دادگاه بگوید، نشان از علنی بودن نیست. در رابطه با دادگاه حسام الدین آشنا که هفته پیش برگزار شد یا دادگاه زاکانی اولین متهم سیاسی نیز روال به همین صورت بود و خبرنگاران اجازه حضور در دادگاه را نیافتند. البته در محاکمی که خبرنگاران اجازه حضور یافته اند نیز علنی بودن محکمه احساس نشده است؛ برای نمونه، دادگاه محمدرضا خاتمی علنی برگزار شد، اما اجازه انتشار اطلاعات و جزئیات دادگاه از سوی قاضی داده نشد. این در حالی بود که بخشی از دفاعیات نماینده دادستان در برخی رسانه های خاص منتشر شد، اما دفاعیات خاتمی اجازه رئیس دادگاه برای انتشار را نیافت.
چندی پیش هم حسین فریدون در نامه ای که از زندان نوشته بود، به روند اطلاع رسانی دادگاه خود اعتراض داشت و از نبود نماینده ای از رسانه های مستقل در دادگاه گله کرده بود. اینکه جلسات دادگاه مطابق با گزارشی واحد منتشر می شود، علنی بودن را به معنای انتشار جزئیات مورد تأیید قوه قرار داده و به اعتبار علنی بودن محاکم ضربه زده است. حتی در رابطه با دادگاه طبری نیز شاهد هستیم هر آنچه در خبرگزاری ها منتشر می شود، یک متن واحد دارد و خبری از گزارش های مستقل نیست.
حتی در محاکم ویژه رسیدگی کننده به مفاسد اقتصادی نیز همین روند حاکم است؛ دادگاه محمد امامی که با سر و صدای زیادی در حال برگزاری بود، فعلا در سکوت رسانه ای برگزار می شود و دلیل غیرعلنی شدن هنوز مشخص نشده است. هر آنچه از دادگاه امامی هم منتشر شد، متنی واحد بود که تقریبا غلط املایی های مشترکی هم داشت. خبری از حضور خبرنگاران رسانه های مستقل که اصولا تن به متن واحد منتشر شده در خبرگزاری ها نمی دهند هم نیست. »
به نظر می رسد آنچه شرق در انتقاد از برگزاری دادگاه ها نوشته درست است. خوب است قوه قضائیه در دوره تحول، تحولی واقعی در این زمینه ایجاد کند و دادگاه ها را حقیقتا علنی برگزار کند تا افکار عمومی قضاوت درستی نسبت به پرونده های مهم داشته باشند.
